تصمیم گرفتم که حتی کوچکترین کارهایم را هم به صورت نمونه کار قرار دهم. شما هم میتوانید تصاویر خود را برای ویرایش به من بسپارید تا همکاری خوبی داشته باشیم :)
شعبهای از فروشگاه هایپرفامیلی واقع در استان کرمان، در خواست یک تصویر آگهی، در مقابل درب ورودی داشتند و تاکید داشتند که یک تصویری خاص اصلاح شود. پس روی این تصویر کار شد و خروجی را مشاهده میفرمایید.
کار کوتاه جزیره با صدای دوست عزیزم، مجید عزیزی
میکس این کار توسط بنده انجام شده است. خوشحال میشوم آن را بشنوید. شما هم میتوانید میکس صداهای خود را به من بسپارید تا همکاری خوبی داشته باشیم. :)
نظرات شما، در رابطه با این کار، بسیار من را خوشحال خواهد کرد. و برای بهتر شدن کار، مفید خواهد بود
این نوشته، یک سرآغاز، برای این وبسایت جدید است. پس از گذشت سالها، تصمیم بر آن شد که وبسایت شخصی خود را راه اندازی نمایم. و کلیه کارها و فعالیتها را در یک مکان، برای دوستان گرامی نمایش دهم. پس وبسایت Hatef2048.IR را ایجاد نمودم. و برای انجام امور جاری نیز، همین وبسایتی را که مشاهده میفرمایید، به عنوان وبسایت اصلی ایجاد نمایم. چندین سال پیش که دامنه HatefX.ir را ایجاد کردم، هدف این بود که یک وبسایتی داشته باشم که نوشتههای غیر وبلاگی خود را در این وبسایت، منتشر نمایم. اما متاسفانه توانایی انجام این کار از بنده سلب شد و در نهایت، پس از روزهای فراوانی تفکر و بحث، تصمیم گرفتم تا این آدرس را که بسیار کوتاه و راحت است را برای وبسایت شخصی خویش ایجاد نمایم.
-- وبلاگ؟
همانطور که مستحضر هستید، بنده آدرسی داشتم به نام Hatefblog.ir که در آن به نوشتن وبلاگ، به سبک و شیوه قدیمی میپرداختم. از سال ۱۴۰۱، تصمیم به خداحافظی از دنیای وبلاگها گرفته بودم و این تصمیم تا جنگ اسفند ۱۴۰۴ ادامه داشت. از آنجایی که کلیه سرویسها و اینترنت مسدود شد، تصمیم به نوشتن وبلاگ گرفتیم. و مجددا بعد از چند ماه، متوجه شدم که چرا از وبلاگستان فارسی، خداحافظی کرده بودم! به همین منظور، به شیوه گذشته دیگر وبلاگ نخواهم نوشت. اما وبلاگ شخصی هنوز دارم و تصمیم گرفتم که در کنار علیرضا باشم. برای مطالعه آن وبلاگ (کلیک کنید). اما در این وبسایت، میخواهم برای خودم یک نامنمای شخصی معتبر ایجاد نمایم و کلیه کارهایم را در این وبسایت برای شما منتشر نمایم.
-- نوشتن زنده است
شاید دیگر محیط وبلاگستان فارسی را دوست نداشته باشم، اما نوشتن همیشه زنده است. تا انسان زنده است، نوشتن نیز زنده است. من آدم اهل ادا در آوردن نیستم. ادایی نیستم. شعار هم نمیدهم. از صمیم قلب، معتقد هستم که نوشتن، تا زمانی که انسان وجود دارد، زنده است، حتی اگر به هر شکلی، ظروفهای آن نابود شوند، خود ذات نوشتن هنوز زنده است.
من، از اکنون، در وبسایت رسمی خود، در خدمت شما خواهم بود :)